An’anaviy xalq qo’shiqlarini o’rgatishda milliylikka erishish xususiyatlari

Qo’shiqlar qadim-qadimdan insoniyat hayotida eng yaxshi ibratli hayot saboqlaridir. Ularni avlodu-ajdodlari uchun yo’l-yo’riq darslari desak yanglishmagan bo’lamiz. Xalq qo’shiqlari - xalqning tarixiy shakllanishi va rivojlanishi jarayonida yaratilgan meros. “Qo’shiq” so’zining lug’aviy ma’nosi turkiy misrani-misraga bog’lamoq ma’nosini anglatadi, bu janr turkiy tilda so’zlovchi elatlar hamda xalqlarning turmush tarzida ularning ijtimoiy-iqtisodiy madaniy hayoti,milliy hususiyatlari shakllanmasdan avval paydo bo’lgan. SHuning uchun ham turkiy tilda so’zlovchi ko’pchilik xalqlar tilida uchratishimiz mumkin. Masalan, o’zbek tilida qo’shiq,qozoq,qirg’iz,qoraqalpoq tillarida esa qo’shq deyiladi. Yosh avlod vakillari o’tmishda yaratilgan merosni o’qib, ardoqlab, ijro etib, idrok qilib o’zlashtirsalar, zamonaga munosib san’atkor bo’lib yetishishlari mumkin. Aytish joizki, o’zbek mumtoz musiqa san’ati og’zaki san’atdir. Musiqiy ohangda mavjud har qanday harakat, ya’ni jilo, joziba, g’oya, mazmun qochirim va bezaklar tinglash orqali idrok etilib, o’zlashtiriladi. Ularning ravnaqi yo’lida qilingan har qanday harakat ijodiyot mahsuli demakdir.