Узоқ вақт давомида радиоактив парчаланишлар турларининг сони учтадан (спонтан бўлиншлар билан тўртта) ошмасдан келди. Йигирманчи асрнинг охирларига келиб, янги турдаги ноёб радиоактив парчаланишлар бирин кетин кашф этила бошланди. Буларнинг кашф этилиши “ноёб” (“экзотик”) ядроларнинг(нейтронлар сони ўта ортиқча ва нейтронлар сони ўта кам бўлган ядролар) синтез қилиниши билан боғлиқдир. Ушбу ядроларни синтез қилиш жараёнида янги турдаги радиоакти парчаланишлар, яъни: ядродан кечиккан нейтрон ва протонлар чиқиши, икки нейтронли парчаланишлар, кечиккан бўлинишлар, тўлиқ ионланган атомларнинг парчаланиши, кластер парчаланишлар ва ҳ.к. тажрибада аниқланилди. Мазкур йўналишларда назарий тадқиқотлар олиб борилиб, бир неча янги моделлар яратилди. Бу моделлар ноёб парчаланишлар ҳали аниқланмаган ядроларни олдиндан кўрсатиб берди. Бу ядроларнинг кўпчилиги кейинчалик тажрибада ўз исботини топди.